11 Aralık 2009 10:45
Fikirler kentleri kurtarabilir mi?
“ Ofis komşum Sait Ali Köknar, Urban Age İstanbul toplantısı ardından Yeni Mimar için kapsamlı bir değerlendirme yaptı. Toplantı ortamından yola çıkarak yaptığı olumlu değerlendirmeyi, aynı ortamı deneyimleyen başka bir izleyici olarak yanıt vermek istedim: "Tartışmaların kurgusuna uygun, bu kurguyu çoğaltan etkileyici salon düzenlemesinden" söz eden Köknar, Esma Sultan'daki ayrışık mekansal kurguyu olumlayan bir betimleme sunmakta. "Böyle kurgulanmış bir ortamda dünya kentlerinin sorunlarına nüfuz edilebilir mi?" sorusunu soran sevgili Sait Ali, ortamdan umudunu kesmemiş olacak ki Sulukule'nin bile bu ortamdaki tartışmalarla kurtarılabileceği görüşünde…
Sevgili komşum belli ki ütopyaların bugün de mümkün olabileceğine inanan Fredric Jameson'ın yeni kitabının izinden gitmekte… Oysa, kendi kısıtlı Urban Age toplantısı deneyimimim bunun tam tersine işaret etmekte. En son söyleyeceğimi ilk önce aktarayım: Urban Age, Deutsche Bank tarafınca düzenlenen etkili halkla ilişkiler platformu olma kapsamında çok başarılıdır. Tam da bu noktada, küresel finans sektörünün önde gelen çok uluslu bir grubu (ki aynı zamanda ABDdeki konut kredisi krizi başrol oyuncularından biri), artık kentsel karar mekanizmalarına da doğrudan müdahil olabileceği, gerektiğinde yönlendirebileceği başarılı bir tiyatro sahnesi yaratmıştır. Aslına bakılırsa, küresel yoksulluk, kentsel yoksunluk ve eşitsizliği, hızlı kentsel dönüşüm ve kentsel dönüşüm projelerinin olumsuz sosyal etkilerini, İstanbul'u Çırağan'da konaklayarak ve Sait Halim Paşa Yalısı'nda akşam yemeği yiyerek deneyimleyen bankacılar grubuna aktarma çabası, fazlasıyla lüks bir tiyatroydu.
Toplantı formatı olarak aşırı kontrollü, akademik toplantı için fazlasıyla düzenli, bırakın izleyenlere soru sorduran, davetli eleştirmenlere dahi sadece 3 dakika konuşma hakkı tanıyan bu tiyatro sahnesi deneyiminde 400 izleyici olarak vardık.
Davetli konuşmacılar, kısıtlı sürede, bankacı, yatırımcı, yerel ve merkezi yöneticilere, kent uzmanlarına dertlerini çok genel terminolojilerle aktarmakla yetindiler. Aralarında LSE'deki seminer derslerine devam ettiğim Saskia Sassen gibi seçkin araştırmacıların önüne konulan 1013 kişilik anket sonucunda yaptıkları rakamsal kent okumaları, ortamın ne kadar akademik olduğu konusunda sorular uyandırmadı değil. İstanbul'un yerel yöneticiler ise, kapalı kapılar ardında alınan dramatik kentsel dönüşüm projeleri kararlarının aslında hiçbir soylulaştırma içermediğini gözlerimizin içine bakarak aktarıp, konuşma sonunda hemen salondan ayrıldılar (Bu arada, başka bir yazı konusu ama, AKP, Barselona eski belediye başkanını, resmi sözcüsü olarak atamalı).
İşte bu bağlamda, klasik anlamda bir tiyatro sahnesinde, aynı küresel makro-ekonomik kararlar gibi, küresel kentsel kararların da, küçük bir grup tarafından nasıl kapalı kapılar ardında alındığına ve geniş kitlelere mal edildiğine tanıklık ettiğimizi düşünüyorum. Ve muhtemelen, kısıtlı sayıda davetli izleyiciler olarak, konuşmacılar olarak, oturum yöneticileri ve soru sorma görevlileri olarak bu sahnenin meşrulaştırılmasına İstanbul'da katkı koyduk…
Görsel urban-age.net
"Cevabım şüphesiz evet, pek düşünmeden ağzımıza sakız ettiğimiz görüntü kirliliği, çarpık kentleşme, yaşam çevrelerinin sıhhileştirilmesi, gibi işaret ettiklerinden bambaşka yerlere doğru yelken açan kocaman laflar nasıl ki anızdüşünen yazan insanlar üzerinden doğaya yayılıyor, dünya kentlerine dair biriken bilgi ve deneyimin tetiklediği farklı bir bakış açısının çoğalması için suyun başını tutmak da son derece geçerli bir tavır. Yeter ki kalemler çalışsın."
Sevgili komşum belli ki ütopyaların bugün de mümkün olabileceğine inanan Fredric Jameson'ın yeni kitabının izinden gitmekte… Oysa, kendi kısıtlı Urban Age toplantısı deneyimimim bunun tam tersine işaret etmekte. En son söyleyeceğimi ilk önce aktarayım: Urban Age, Deutsche Bank tarafınca düzenlenen etkili halkla ilişkiler platformu olma kapsamında çok başarılıdır. Tam da bu noktada, küresel finans sektörünün önde gelen çok uluslu bir grubu (ki aynı zamanda ABDdeki konut kredisi krizi başrol oyuncularından biri), artık kentsel karar mekanizmalarına da doğrudan müdahil olabileceği, gerektiğinde yönlendirebileceği başarılı bir tiyatro sahnesi yaratmıştır. Aslına bakılırsa, küresel yoksulluk, kentsel yoksunluk ve eşitsizliği, hızlı kentsel dönüşüm ve kentsel dönüşüm projelerinin olumsuz sosyal etkilerini, İstanbul'u Çırağan'da konaklayarak ve Sait Halim Paşa Yalısı'nda akşam yemeği yiyerek deneyimleyen bankacılar grubuna aktarma çabası, fazlasıyla lüks bir tiyatroydu.
Toplantı formatı olarak aşırı kontrollü, akademik toplantı için fazlasıyla düzenli, bırakın izleyenlere soru sorduran, davetli eleştirmenlere dahi sadece 3 dakika konuşma hakkı tanıyan bu tiyatro sahnesi deneyiminde 400 izleyici olarak vardık.
Davetli konuşmacılar, kısıtlı sürede, bankacı, yatırımcı, yerel ve merkezi yöneticilere, kent uzmanlarına dertlerini çok genel terminolojilerle aktarmakla yetindiler. Aralarında LSE'deki seminer derslerine devam ettiğim Saskia Sassen gibi seçkin araştırmacıların önüne konulan 1013 kişilik anket sonucunda yaptıkları rakamsal kent okumaları, ortamın ne kadar akademik olduğu konusunda sorular uyandırmadı değil. İstanbul'un yerel yöneticiler ise, kapalı kapılar ardında alınan dramatik kentsel dönüşüm projeleri kararlarının aslında hiçbir soylulaştırma içermediğini gözlerimizin içine bakarak aktarıp, konuşma sonunda hemen salondan ayrıldılar (Bu arada, başka bir yazı konusu ama, AKP, Barselona eski belediye başkanını, resmi sözcüsü olarak atamalı).
İşte bu bağlamda, klasik anlamda bir tiyatro sahnesinde, aynı küresel makro-ekonomik kararlar gibi, küresel kentsel kararların da, küçük bir grup tarafından nasıl kapalı kapılar ardında alındığına ve geniş kitlelere mal edildiğine tanıklık ettiğimizi düşünüyorum. Ve muhtemelen, kısıtlı sayıda davetli izleyiciler olarak, konuşmacılar olarak, oturum yöneticileri ve soru sorma görevlileri olarak bu sahnenin meşrulaştırılmasına İstanbul'da katkı koyduk…
”
Görsel urban-age.net
ARKADAŞIMA GÖNDER
BU YAZIYA YORUM YAZ
2 OKUYUCU YORUMU
11 Aralık 09 22:32
Listeyi sayınca, bir şeyi fark ettim. Ben kalabalığa bakınca her gruptan insanın iyice hesaplanarak, düşünülerek temsil edildiğini düşünmüştüm. Ama şimdi yanıldığımı görüyorum. 95 mimar çok mesela, daha çok aktivist, toplum gönüllüsü, sanatçı, bu konulara çalışan sosyolog olmalıydı mesela. Eh sosyolog arkadaşlarım söylediydiler de ben yine de güzel bir kalabalık demiştim.
11 Aralık 09 22:24
Urban Age`e Deutche Bank`ın sponsor oluşu problemli bir konu gerçekten. Aslında sponsorun tam adı DB`nin sosyal ayağı Alfred Herhausen Society, fark eder mi, DB`nin elinin değdiği her şey pis midir orasını bilemiyorum. Sulukule Platformu bu yüzden 100.000 avro ödüllü Urban Age yarışmasına katılmayıp bir de bildiri yayınlamıştı.
İpek Akpınar iki şey öneriyor, DB kentsel karar mekanizmalarına müdahele etmek için bu işi düzenliyor, ve etkinlik bankacılar grubuna sunulan iyi düzenlenmiş bir tiyatro sahnesiydi.
Üşenmedim, şaşı olmak pahasına elimdeki davetli listesini saydım. Liste dışında orada olan olmadığını biliyorum. (başkasının yerine gelen, son anda girenler dışında,). Kendime iş edinip yaka kartlarında gördüğüm ve tanıdığım isimleri yoklama yapmıştım iki gün boyunca, Yaka kartı olmayana rastlamadım, listede olmayan özel yaka kartlı birini görmedim. Üşenmedim saydım. Listede 446 kişi var. 290 Türk, 156 yabancı. Oran olarak 2/3 Türk, 1/3 yabancı eder. 95 mimar, 43 plancı, 53 araştırmacı, 30 sosyolog, 54 gazeteci, 22 kültür çalışanı, 18 toplum gönüllüsü, 47 Kamu görevlisi, 15 Ekonomi uzmanı, 9 sanatçı, 11 küratör, 8 ulaşımcı, 3 tarihçi, 7 iletişimci, 3 hukukçu, 5 iletmeci, 6 sanayici, 11 uzman, 3 doktor katılmış toplantıya. 14 tane de bankacı.
Toplantının iyi bir tiyatro (strüktüre edilmiş temaşa) olduğuna katılıyorum katılmasına da 14 bankacı için mi yapıldı tüm bu gösteri orada, ciddi şüphelerim var. 14 kişi de, 14 farklı bankadan değil, yani orada temsiliyet yaygın değil. Çoğu DB.
Benim Urban Age izllenimlerimden biri de şuydu: yahu herkes ağız birliği yapmış gibi Neo-Liberalizmin kötü etkilerinden, `community`den, sürdürülebilirlikten, `cityness` den (kentsilik midir), sokaktan, yürümekten, bisikletten, metrobüsten bahsetti. Nasıl iş demiştim. Şİmdi, DB mi belirledi, bu gündemi? Nasıl belirleyebilir? Sponsor DB kötü emellerini gerçekleştirmek için Çağlar Keyder`i, Saskia Sassen`i susturması gerekirken neden buralara çağırıp konuşturuyor?
Boğaz turu, Sait Halim Paşa Yalısı işin turistik kısmı, eğer Urban Age`i de diğer konferans ve sempozyumlar arasında sayarsak, bu konuda benzerlerinden geri kalmamış derim. Biliyoruz ki akademisyenler -akademik yükselmeler açısından pek de kıymetli olmayan-sempozyumlara bildiri yazma işini görmedikleri kentlere göre de ayarlarlar. Davetli listesine bakınca Urban Age müdülerinden Ricky Burdett maaile gelmiş mesela.
Şimdi ben yukarıdaki iki eleştiri doğrultusunda Urban Age`i savunmuş bulundum. Bir ay sonra da Londra`ya gidiyorum. Aman arkamdan hikaye yazılmasın, DB bursuyla Londra`ya gitti diye :) Davetiyeyi posta kutumda bulduğumda ne ola ki bu demiştim, öğrenince çok şaşırmıştım beni neden davet etsinler ki diye.
Ben sadece gördüklerimi anlatıyorum.
İpek Akpınar iki şey öneriyor, DB kentsel karar mekanizmalarına müdahele etmek için bu işi düzenliyor, ve etkinlik bankacılar grubuna sunulan iyi düzenlenmiş bir tiyatro sahnesiydi.
Üşenmedim, şaşı olmak pahasına elimdeki davetli listesini saydım. Liste dışında orada olan olmadığını biliyorum. (başkasının yerine gelen, son anda girenler dışında,). Kendime iş edinip yaka kartlarında gördüğüm ve tanıdığım isimleri yoklama yapmıştım iki gün boyunca, Yaka kartı olmayana rastlamadım, listede olmayan özel yaka kartlı birini görmedim. Üşenmedim saydım. Listede 446 kişi var. 290 Türk, 156 yabancı. Oran olarak 2/3 Türk, 1/3 yabancı eder. 95 mimar, 43 plancı, 53 araştırmacı, 30 sosyolog, 54 gazeteci, 22 kültür çalışanı, 18 toplum gönüllüsü, 47 Kamu görevlisi, 15 Ekonomi uzmanı, 9 sanatçı, 11 küratör, 8 ulaşımcı, 3 tarihçi, 7 iletişimci, 3 hukukçu, 5 iletmeci, 6 sanayici, 11 uzman, 3 doktor katılmış toplantıya. 14 tane de bankacı.
Toplantının iyi bir tiyatro (strüktüre edilmiş temaşa) olduğuna katılıyorum katılmasına da 14 bankacı için mi yapıldı tüm bu gösteri orada, ciddi şüphelerim var. 14 kişi de, 14 farklı bankadan değil, yani orada temsiliyet yaygın değil. Çoğu DB.
Benim Urban Age izllenimlerimden biri de şuydu: yahu herkes ağız birliği yapmış gibi Neo-Liberalizmin kötü etkilerinden, `community`den, sürdürülebilirlikten, `cityness` den (kentsilik midir), sokaktan, yürümekten, bisikletten, metrobüsten bahsetti. Nasıl iş demiştim. Şİmdi, DB mi belirledi, bu gündemi? Nasıl belirleyebilir? Sponsor DB kötü emellerini gerçekleştirmek için Çağlar Keyder`i, Saskia Sassen`i susturması gerekirken neden buralara çağırıp konuşturuyor?
Boğaz turu, Sait Halim Paşa Yalısı işin turistik kısmı, eğer Urban Age`i de diğer konferans ve sempozyumlar arasında sayarsak, bu konuda benzerlerinden geri kalmamış derim. Biliyoruz ki akademisyenler -akademik yükselmeler açısından pek de kıymetli olmayan-sempozyumlara bildiri yazma işini görmedikleri kentlere göre de ayarlarlar. Davetli listesine bakınca Urban Age müdülerinden Ricky Burdett maaile gelmiş mesela.
Şimdi ben yukarıdaki iki eleştiri doğrultusunda Urban Age`i savunmuş bulundum. Bir ay sonra da Londra`ya gidiyorum. Aman arkamdan hikaye yazılmasın, DB bursuyla Londra`ya gitti diye :) Davetiyeyi posta kutumda bulduğumda ne ola ki bu demiştim, öğrenince çok şaşırmıştım beni neden davet etsinler ki diye.
Ben sadece gördüklerimi anlatıyorum.
SPONSORLAR
YENİ MİMAR BÜLTEN
Yorumlar ve haberler hakkında e-posta almak için bültenimize kayıt olun.
YENİ MİMAR GAZETE
Yeni Mimar, mimarlık ve kent meselelerine eleştirel ve yeni bir bakış açısıyla eğilen aylık bir gazetedir. Bunu yaparken gündemdeki konuları, farklı disiplinlerden uzmanlara yönelttiği çetrefil sorulara onların verdiği gözü pek cevaplarla sunar.
GMTR'DE BU AY
Dünyanın Sonu Geldi (mi?)
Tassos Kotzanastassis
Dubai'nin hızlı gelişiminde en önemli rolü üstlenen Dubai World, borçlarının ertelenmesini istedi.
